| • Naam |
• Wat is ? | ||
| •
Keikogi |
•
Stichter |
Aikijujutsu
Yoseikan is een creatie van Jan Janssens sensei.
Het is een aikibujutsu-vorm die hoofdzakelijk bestaat uit aiki-technieken
uit het repertoire van het Yoseikan aikido van Minoru Mochizuki sensei. Jan
Janssens sensei heeft een 30-tal jaren intensief getraind en verschillende
aiki-vormen bestudeerd. Aan
het einde van de jaren ‘80 begon hij te zoeken naar een aikibujutsu-vorm
met een eigen identiteit. Rond 1992 resulteerde dit in het systeem dat
nu onderwezen wordt in verschillende landen van Europa en het voormalige
Oostblok. |
De
meeste martial arts-scholen hebben een symbolische naam die op verschillende
manieren geďnterpreteerd kan worden. Dat
is niet anders met onze school. Gelieve
er ook rekening mee te houden dat Japanse namen niet letterlijk vertaald kunnen
worden, maar dat ze een omschrijving zijn van een begrip.
Ai: harmonie, unificatie
Ki: levenskracht, oerenergie, inwendige (geestelijke) kracht
Ju: flexibel
Jutsu: vaardigheid, techniek, kunst
Yo: aanmoedigen, opleiden
Sei: rechtschapenheid
Kan: huis
Aikijujutsu
kan vertaald worden als: “Het harmonieus kanaliseren van energie door middel
van flexibele technieken.”
Mochizuki
sensei verklaart de benaming ‘Yoseikan’ als “Het huis waar men tot rechtschapenheid
wordt opgevoed”
Aikijujutsu
is een Japanse krijgskunst waarvan de basis al meer dan 1000 jaar geleden gelegd
werd.
Puur
fysisch betreft het een krijgskunst die gebruik maakt van klemmen, worpen, verwurgingen,
verdraaiingen en atemi. De technieken
werden o.a. ontwikkeld in feodale jujutsuscholen en in zwaardscholen.
Het
systeem is gebaseerd op het geen-weerstand-bieden aan de kracht van de tegenstander.
De persoon die de techniek uitvoert, tracht controle te krijgen over
de aanvaller door de aangeboden energie (de aanval) over te nemen en te gebruiken
tegen de aanvaller zelf. Opvallend
zijn de circulaire bewegingen en de flexibele geest van de verdediger.
Het streven naar een technisch correcte en mentaal beheerste uitvoering,
maakt een overmatig gebruik van kracht overbodig.
Aikijujutsu
is in essentie een defensieve krijgskunst.
Het
lichaam en de geest worden getraind om enkel te reageren wanneer het echt niet
anders kan. Hoewel men in onze
school hoofdzakelijk ongewapend traint, wordt wapentraining niet verwaarloosd.
De wapens zijn de bokken (houten replica van een zwaard), de tanto (houten
replica van een dolk), de tambo (wapenstok van ongeveer 30 cm), en de jo (houten
staf van ongeveer 1,28 m).
De
geschiedenis van het aikijujutsu
Minoru
Mochizuki sensei, de leraar van Jan Janssens, werd in de jaren ’20 van de 20ste
eeuw door zijn leraar, Jigoro Kano samen met o.a. Kenji Tomiki en Gozo Shioda
naar Morihei Ueshiba gestuurd om er aikibudo te leren.
Volgens Kano had Ueshiba het ideale budo ontwikkeld.
Morihei
Ueshiba (1883-1969) was een leerling van Masayoshi Minamoto no Sokaku Takeda
(1859-1943), de soke van Daito
ryu aikijujutsu
De
geschiedenis van Daito Ryu is de geschiedenis van de Takeda-clan.
Die
gaat terug tot Tenno (keizer) Seiwa (850-881) van de Minamoto-clan.
De zesde zoon van Tenno Seiwa, Prins Sadasumi, ontwikkelde rond de tiende
eeuw een krijgskunst die al kiemen
vertoonde van wat later ‘aiki’ genoemd werd.
In de elfde eeuw werden de technieken georganiseerd en gecatalogiseerd
door Shinra Saburo (Minamoto no Yoshimitsu (1056-1127)).
De
oudste zoon van Shinra Saburo werd in de tweede helft van de 11de eeuw tot gouverneur
van de provincie Kai benoemd en nam de naam ‘Takeda’ aan, de naam waaronder
de clan later faam zou verwerven.
Dat
we nu nog kunnen spreken van Daito ryu aikijujutsu is te danken aan Kunitsugu
Takeda, die in 1574 verhuisde naar Aizu, Yamanshi. Toen de rest van de clan
werd uitgemoord in 1582, was hij de enige overlevende Takeda. Eeuwenlang
werd de geheime krijgskunst die ‘oshiki uchi’ genoemd werd, in de clan overgedragen.
Aan het einde van de 19de eeuw voegde Sokaku Takeda elementen van In-Yo Ho (de
Yin-Yang principes) en technieken van Tenshin Shinyo Ryu jujutsu
toe aan de school.
Sokaku
Takeda noemde zijn systeem naar het kasteel van Shinra Saburo, ‘Daito no Yataka’.
Vanaf toen heette zijn school ‘Daito Ryu aikijujutsu’.
In
de jaren ’30 ontving Mochizuki de ‘Daito Ryu aikijujutsu okuden inka’ scrolls
en een leraarsdiploma van Ueshiba, één van de topstudenten van Takeda.
Aikijujutsu
Yoseikan bestaat uit 84 verdedigingsvormen.
Er wordt geoefend op 23 aanvalsvormen die bestaan uit pakkingen, slagen,
stoten, trappen en verwurgingen. Door combinaties te vormen ontstaat er een
totaal van 1932 aanvals- en verdedigingstechnieken.
De
basis van de school bestaat uit 16 kihon waza.
Deze oefenvormen worden als kata met een partner geoefend.
Welke
budodisciplines hebben bijgedragen tot de vorming van aikijujutsu Yoseikan ?
Daito
Ryu aikijujutsu (Sokaku Takeda): suwari waza kihon (technieken in seiza)
Aikikai
aikido (Morihei Ueshiba): wa no seishin (kanalisatie van energie), muto dori
(ongewapende verdediging tegen zwaard), jo waza (technieken met de staf)
Judo
(Jigoro Kano): ne waza (grondtechnieken)
Shotokan
karate (Gishin Funakoshi): kihon te waza (stoot- en blokkeertechnieken), kihon
geri waza (traptechnieken)
Aikibudo
(Alain Floquet): kihon nage waza (kata met werptechnieken), kihon osae waza
(kata met controletechnieken)
Yoseikan
aikijujutsu (Minoru Mochizuki): te hodoki (bevrijdingsvormen), sutemi waza (offerworpen),
henka waza (variatietechnieken), tambo en tanto waza (wapenstok en dolktechnieken),
kaeshi waza (countertechnieken)
Het
gradueringssysteem bestaat uit kyu- en dangraden.
De kyugraden gaan van 6de tot 1ste kyu, de dangraden van 1ste tot 10de
dan.
De
keikogi of de oefenkledij is het witte pak dat ook in verschillende andere krijgskunsten
gedragen wordt.
De
traditionele instelling van onze school blijkt uit de hakama, een wijde broekrok
die door de samoerai gedragen werd.
Vanaf
de 3de kyu mogen mudansha een witte hakama dragen.
Yudansha dragen een donkerblauwe (of zwarte) hakama.
![]() |
Minoru
Mochizuki (1907-2003) behoort tot de bekendste martial artists van de
20ste eeuw. Mochizuki sensei
is o.a. 10de dan (Mejin) in aikido, 8ste dan (Hanshi) in judo, 4de dan
in karate, 8ste dan (Kyoshi) in Katori Shinto Ryu
en 5de dan in kendo. Mochizuki
sensei ontwikkelde ook een vorm van yoga die toegespitst is op budo.
Sensei
voegde technieken van Gyokushin Ryu jujutsu, judo, karate en Katori
Shinto Ryu kobudo toe aan het toenmalige aikibudo van Ueshiba en noemde
het geheel ‘Budo Yoseikan’. Het
deel van de school dat het meest toegespitst is op aiki, heet ‘Yoseikan
aikijujutsu’ (soms wordt er ook gesproken van ‘Yosekan aikido’). |
| Mochizuki was de eerste Japanner die aikido onderwees in het Westen (Frankrijk, 1951). Onder de noemer ‘aikido-jujutsu’ onderwees hij een groep Franse judoka. Aan het eind van de jaren ‘50 verbleef de Franse budoka Jim Alcheik verscheidene jaren in Japan om zich te bekwamen in Yoseikan aikido. Na een ongeval, waarbij Alcheik sensei om het leven kwam, nam zijn assistent Alain Floquet (°1939) zijn taak als verantwoordelijke waar. | ![]() |
| Floquet sensei is momenteel 8ste dan aikibudo, een eigen creatie van Yoseikan aikido, Daito Ryu aikijujutsu en Katori Shinto Ryu kobudo. | |